وى را از قبيلهء « ربيعه » و از فرزندان « عبد اللّه بن محمّد » شاعر ربعى شمرده‌اند . پدرش علامه شيخ حسن بلاغى ، صاحب منظومهء فقهى و حواشى مفيد بر بعضى از كتب فقه و حديث است كه در رحلت او ( حدود 1310 ه . ق ) سيد ابراهيم طباطبايى ، نوادهء سيد مهدى بحر العلوم ، قصيده غرّايى سرود . تولد علّامهء بلاغى در ماه رجب سال 1281 ه . ق « 1 » در نجف اشرف در يكى از خانواده‌هاى علم و فضيلت و تقوا پا به عرصهء وجود نهاد . پيش از پرداختن به شرح‌حال اين عالم بزرگ ، مناسب است به چند تن از مفاخر اين خاندان بزرگ و اصيل اشاره‌اى كنيم : 1 . علامه شيخ حسن بلاغى ، پدر ايشان 2 . علامه شيخ حسين بلاغى ، عموى معظم‌له ، او از اديبان و شاعران بنام است و قصيده‌اش در رثاى ميرزاى بزرگ شيرازى معروف مىباشد . 3 . علامه شيخ طالب بلاغى ، جد آن مرحوم كه از شاگردان صاحب جواهر و داراى مقامات و كرامات بود و در 1282 ه . ق رحلت نمود . 4 . علّامهء فقيه ، محدث ، اصولى و رجالى ، شيخ محمّد على بلاغى ( از اجداد بزرگ بلاغى ) و شاگرد برجستهء شيخ محمّد فرزند شيخ حسن فرزند شهيد ثانى ، و مولا احمد اردبيلى . وى از آن دو و نيز والد شيخ بهايى ، علّامهء شيخ حسين عاملى اجازهء نقل روايت داشت ، و كتابهاى بسيارى نگاشته بود كه از آن جمله است : شرح اصول كافى ، شرح ارشاد الاذهان و حواشى زيادى بر كتاب من لا يحضره الفقيه ، تهذيب و معالم الاصول . وى در شوال سال 1000 ه . ق بدرود حيات گفت . 5 . علامه شيخ عباس اول ، فرزند شيخ محمّد على بلاغى ، از شاگردان پدرش و

--> ( 1 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 1 ، ص 323 .